Вымаўленне галосных і зычных гукаў
Содержание
Арфаэпічныя нормы беларускай літаратурнай мовы вызначаюць вымаўленне галосных, зычных і іх спалучэнняў. Да асноўных з’яў належаць аканне, яканне, змены гукаў [і] і [у], асаблівасці вымаўлення [г] і зычных спалучэнняў.
Что нужно понять
- Аканне: пасля цвёрдых і зацвярдзелых зычных у ненаціскных складах [о] і [э] пераходзяць у [а].
- Яканне: пасля мяккіх зычных у першым пераднаціскным складзе [о] і [э] вымаўляюцца як [а].
- Яканне звычайна адсутнічае ў запазычаных словах і пасля г, к, х.
- Пасля цвёрдага зычнага пры злітным вымаўленні на месцы пачатковага [і] можа гучаць [ы].
- Ненаціскны [у] пасля галоснага перад зычным вымаўляецца як [ў].
- Звычайны беларускі [г] - працяглы, фрыкатыўны; выбухны [г] сустракаецца ў пэўных словах.
- Спалучэнні дч і тч могуць вымаўляцца як [ч], дц і тц - як [ц], зж - як [ж], зш і сш - як [ш].
Видео
10:14
Скачать к теме
Главное по теме
Літаратурнае вымаўленне мае ўласныя правілы, якія трэба ўлічваць нават тады, калі гукавая форма слова адрозніваецца ад напісання.
Ключевые понятия
Как это работает
Что нужно запомнить
- Вымаўленне і напісанне не заўсёды супадаюць.
- Для сумнеўных выпадкаў карыстайцеся арфаэпічным слоўнікам.
Проверь себя
Што такое аканне?
У якім становішчы адбываецца яканне?
Як звычайна вымаўляецца беларускі [г]?
Як вымаўляецца спалучэнне дч у адпаведных словах?
Як вымаўляецца ненаціскны [у] пасля галоснага перад зычным?